एकचोटी पढ्नै पर्ने

फ्ल्याट खोज्ने क्रममा भक्तपुरको लोकन्थलीमा पुग्दा एकजना घरबेटीले त सिँधै मेरो घरमा छोरी बढेकी छे तिमीहरुजस्ता केटाहरुलाई कोठा दिँदिन पो भन्दिए ।

१ हप्तादेखि कोठा नपाएर भौतारिएका स्याङजा स्थायी घर भई हाल त्रिचन्द्र क्याम्पसमा बि.एस्सी प्रथम वर्षमा अध्ययन गर्ने संञ्जीव सापकोटा पनि त्यही स्थानमा भेटिए । पहिला भाडामा बसेका घरबेटीले पानी धेरै चलाएको, पाहुना बढी ल्याएको निहुँमा उनलाई १० दिनभित्र कोठा खाली गर्न भनेका रहेछन् ।
राम्रो कोठा खाली हुने अवस्था छ भने पहिला कोठामा बस्नेहरुले आफ्ना मान्छेलाई त्यस कोठामा ल्याउने हुनाले पनि खाली भएको डेरा पाउने सम्भावना कम हुन्छ । मैतीदेवी, घट्टेकुलो र अनारमनगरमा त फ्ल्याट बढीमा २ देखि ३ दिन सम्म खाली होलान् एउटामात्र कोठा हो भने खाली भएको १ वा २ घण्टामै अर्कोले बुक गरिसक्छ ।
धेरै दुःख पाएपछि काठमाडौँमा डेरा खोज्दा अपनाउनुपर्ने केही सुझावहरू थाहा भो ।
१. यदि तपाईँको घर झापा हो भने झापा नभन्ने ।
२. डेरा खोज्न जाँदा एकजना केटीसाथिलाई लिएर जाने जसले गर्दा डेरा पाउने सम्भावना बढी हुन्छ ।
३. यदि तपाईँ विशुद्ध पढ्नु मात्रै हुन्छ । घरबेटीले के गर्नुहुन्छ भनेर सोधे भने पढाइको साथसाथै साईड जब पनि गर्दैछु भन्नुहोला नभए यसले समयमा भाडा दिदैन भन्ने सोचेर तपाईँलाई डेरा नदिन सक्छन् ।
यो समस्या भोगेपछि केही समाधानका उपाय पनि हुन्छन् कि भनेर सोच्नु बाध्य भए । विकेन्द्रिकरण नीतिले निम्ताएको यो समस्या समाधान गर्नको लागि सरकारले केही कदम अगाडी चाल्नुपर्ने देखिन्छ ।
१. सरकारले औधोगिक क्षेत्र र बासस्थानको लागि छुट्टै क्षेत्र तोक्नु पर्दछ ।
२. मानिस बस्ने ठाउँमा निश्चित स्थानको लागि प्रति वर्ग स्क्वार फिटको भाडा यति र केही समयको अन्तरालमा यति प्रतिशत भाडा बढ्नेछ भनेर तोक्नु पर्दछ ।
३. भाडामा बस्ने मानिसलाई विशेष परिस्थिति बाहेक घरबेटीले डेराबाट निकाल्न नसक्ने व्यवस्था गर्नुपर्दछ ।
४. भाडामा बस्ने व्यक्ति र घरमालिकका बिच कानुनी सम्झौता बनाएर दुवैपक्षले हस्ताक्षर गर्नुपर्ने ।
यसरी बन्ने नीति कागजमा मात्रै सीमित हुने हो र व्यवहारमा लागू नहुने हो भने यसको कुनै मतलत हुँदैन । त्यसैले सरकारले एकचोटी यतातिर पनि ध्यान दिने पो हो कि ?