यस्तो लोडसेडिङमा समयमा कतिबेला बत्ती आउँला र आफ्नो काम फत्ते गरौला भनेर
बसेकालाई जम्मा २० भोल्टेजको करेन्ट आएपछि के होला हालत । विगत केही
दिनदेखि झापा जिल्लामा यस्तै अवस्था आएको छ ।
यो विद्युत् ले नि गर्नु गर्यो । अब त खाना खान पनि धेरै गाह्रो हुने भयो । साथी घर गएको छ ३ दिन भयो रे मिलमा धान लगेको, विद्युत् आएपनि चाहिने जति भोल्टेज नआएपछि धान त मिलमा नै थन्का‘छ । यहाँ कोठामा चामल सकिन आटिसक्यो । शंकरदेब क्याम्पसको चमेनागृहमा गुनासो पोख्दै थिए झापा बुधबारेमा मित्र टिका गौतम ।
मानिसका धेरै सपना हुन्छन् । ती धेरै सपनामध्धे मेरो एउटा ठूलो सपना पुरा हुन्छ वा हुँदैन ठूलो दोधारमा परेको छु । सपनालाई विपनामा परिणत गर्नको लागि धेरै साथिहरुसँग गुहार मागें । कसैले धेरै महत्वकांक्षी भयो भनेर उम्किन खोजे भने धेरैले राम्रो कामको सुरुवात हँदैछ अगाडी बढ हामी तिमीलाई साथ दिन्छौ भनी सान्तवना दिए कतिले आफै लागेर सहकार्य समेत गर्न भ्याए तर खै आज यो सपनामै सिमित पो हुने हो कि भन्ने ठूलो चिन्ताले मनमा डेरा जमाइराखेको छ ।
आखिर के हो त त्यो सपना ? केही साथिहरुबीच मात्र सिमित भएको यो सपना आज व्लगमार्फत शेयर गर्दैछु । नेपालमा इन्टरनेटको पहुँच क्रमस बढ्दै गएको बेला एउटा यस्तो शिक्षासम्वन्धि वेवसाईटको आवश्यकता महसुस गरिएको छ । जसको उद्देश्य हुनुपर्छ {PAPERLESS STUDY ROOM} ।
आखिर के हो त त्यो सपना ? केही साथिहरुबीच मात्र सिमित भएको यो सपना आज व्लगमार्फत शेयर गर्दैछु । नेपालमा इन्टरनेटको पहुँच क्रमस बढ्दै गएको बेला एउटा यस्तो शिक्षासम्वन्धि वेवसाईटको आवश्यकता महसुस गरिएको छ । जसको उद्देश्य हुनुपर्छ {PAPERLESS STUDY ROOM} ।
सम्भवत नेपाल एउटा यस्तो देश होला जहाँका मानिसहरु सवैभन्दा बढी मुल्य तिरेर दुई पाङ्ग्रे सवारी साधन (मोटरसाईकल/स्कुटर) किन्छन् । नेपालमा अहिले सवारीसाधनको रुपमा यी दुई पाङग्रे सवारी साधनको माग अत्याधिक बढ्दो छ । बढी गरेर युवा पुस्तामाझ यो साधन लोकप्रिय भएको देखिएतापनि सवै उमेर र समूहका मानिसलाई अत्यावस्यक वस्तुको रुपमा यी दुई पाङ्ग्रे सवारी साधनलाई लिन थालिएको छ । बाग्मति अञ्चलमा मात्र लगभग चार लाख ८० हजारको हाराहारीमा दुई पाङग्रे सवारी साधनहरु सञ्चालनमा रहेका छन् भने नारायणी अञ्चलमा १ लाख ५० हजारको हाराहारिमा दुई पाङ्ग्रे सवारी साधनहरु रहेका छन् । पूर्वतर्फ हेर्ने हो भने मेची अञ्चलमा ३० हजारको हाराहारिमा र कोशी अञ्चलमा ८० हजारको हाराहारीमा दुईपाङग्रे सवारी साधनहरु सञ्चालनमा रहेका छन् । यसरी देशभरी हेर्ने हो भने दुई पाङ्ग्रे सवारीसाधनप्रति नेपालीहरुको क्रेज निकै बढेर गएको देखिएको छ ।
समय बितेको पत्तै नहुदोँरहेछ । कति छिटै दसैं पनि सकिईसक्यो । हिन्दूहरुको महान चाड बडादसैं अरु वर्षको तुलनामा यो वर्ष निकै खल्लो लाग्यो । खै तरकारीमा नुन नलागेको जस्तो हो कि क्या हो ! आफैलाई थाहा छैन । यो पटकको दसैं अघिल्लो वर्षको दसैं सम्झेर नै व्यक्तित भयो । दसैं र तिहारको लागि भनेर एकैचोटी लामो बिदा पाईयो । आश्विन २२ गतेदेखि कात्तिक २३ गतेसम्म १ महिना १ दिनको बिदा, बिदाको आदी समय त्यसै नै खल्लो भयो । दसैं मनाउन परिवार जम्मा भएपछि आपूmपनि लागियो आफ्नो घर झापा जिल्ला मेचीनगर नगरपालिका वडा नं. १२ ईट्टाभट्टातिर । सबैभन्दा पहिला खल्लो लाग्ने कुरा भनेको त आपूm इन्टरनेटको पहुँचभन्दा बाहिर पुग्नुपर्ने बाध्यता हो । दिनको २४ घण्टामा १२ घण्टा इन्टरनेटमा नै रमाइरहने मजस्ता मानिसहरु इन्टरनेट विना कसरी बाँच्न सक्ने । अब समय त व्यत्तित गर्नैपर्ने भो । त्यसैले लागियो गाउँका साथिहरुलाई भेट्न । आफ्ना सहयात्रीहरु कोही पनि गाउँमा रहेनछन् । सबै बैदेशिक रोजगारीको सिलसिलामा विदेशीएका रहेछन् । गाउँमा युवा भनेको त म मात्रै रहेछु । अनि स–साना भाईहरु मात्र । कर्मथलो र घरको दुरी धेरै नभएतापनि व्यस्तताले गर्दा घर नपुगेको पनि धेरै नै भएको रहेछ ।
हेर्नुहोस त नेपालमा भएको टाँयर संस्कृति आखिर यो कहिले अनत्य होला ?
It is said that beauty is only skin-deep. But is is rather misleading and surficial concept. I think, the concept of beauty has psychological, social, commercial, sexual and above all existential implication.With the emergence of Feminism in Europe and America, Feminist always speaks against the commercialization of female body and sex. They always try to make Female aware about the exploitation of Female body and beauty. They again and again tell the Female that modern society tries to convert Female sex into commercial and cosmetic articles. They present the idea that beauty is very is very short lived and transitory male tempts female towards their skin deep beauty and tries to trap Female in their own vanity. In modern world, media is very powerful weapon for propaganda and advertisement. In modern world, most of the media are controlled by male. They use the media & beauty industries to manipulate female to fall at he trap of beauty. In that way, in a very cumming way, media trap and sell the female beauty and sex.
गाँजको धुँवा रक्सीको घुड्को सुर्तीको फाँकोसँग जीवनको अभेद्य सम्वन्ध हुन पुग्यो भने मान्नुस् त्यो अब छिट्टै सिद्धियो यस लोकबाट । उसका नातागोता कूल कुटुम्व बन्धूबान्धव इष्टमित्र छर छिमेक इत्यादिले असमय मै उसका खातिर श्रद्धााजलीका लागि १ मिनेट मौन धारण गदै उभिन तयार भैराख्नु पर्छ । ढिलो चाँडो मात्रै हो त्यो हुने हुनामी अवश्मय् भावी छ । त्यस्तो खतरनाक लत किन लिनु होला बरु चियाका चुस्कीमा मैल जसरी रम्न सकेको भए कस्तो हुन्थ्यो होला म यसो विचार गर्छु म जति अरुको रमाउल फगत चियाको चुस्कीमा साथी भाइले पनि थगाहा पाइसके मेरो चियप्रतिको लगाव । यसको लागि म एउटा घटनाको उदाहरण दिन चाहान्छु । घटना यस्तो छ - मलाई एक ठाउँबाट पुराणको निम्तो आयो । मित्रको घरमा लागेको पुराण नजानु पनि कसरी ! गए । त्यसबेला केही क्षणको लागि पुराणको विश्राम चल्दै रहेछ । मित्रले अलिक परबाट एक छेउबाट आसन्न रहेको मलाई देखेछन् र हत्तनपत्त आफ्नी जहानलाई नजिक डाकेर अह्राय "सर आउनु भएछ ल भित्र लगेर यसो केही खानपिन गराऊ ।" सोहि मुताविक मित्र कि जहान म नजिक आएर लौ न यसो केही लिउँ भित्र गएरू भन्न लागिन मैले भने "अहिले म भरपेट छु केही लिन्न ।" फेरी अनुरोध भयो 'हैन फलपुू भए पनि लिनुहोस ।' तैपनि मैले अस्वीकार गरें । आफ्ना सारा अनुरोध कामयावी भएनपनि त्यौ खबर उनै मित्रकाँ पुगेछ । तत्पश्यात आफ्नी जहानलाई मित्रले भनेछन् "ल चिया दिई हेर त पक्कै फरक पर्दैन ।" यति भएपनि फेरी मित्रकी जहान म समक्ष चियाको प्रस्ताव लिएर उपस्थित हुन पुग्छिन् । अब त के थियो मैले लौ हुन्छ भनिदिएँ । धेरै पछिसम्म मेरो चियाको पि्रयताबारे साथीभाइवीच हाँसो चल्दै रह्यो ।
हिमाल खरेल
हाल: दुवई
"जागिर खोजीको सिलसिलामा म गाउबाट बिर्तामोड आएको पाँच महिना भइसकेको छ । धेरै अभिलाषा थिए । एघार पढ्दै कुनै प्रतिष्ठानमा आफु सुहाउँदो काम गर्ने योजनासाथ गाउँकै उच्च माविमा नपढेर बिर्तामोड हानिएकी थिएँ । साइडतिर डेरा लिएर क्याम्पसमा सँगै पढ्ने इलामकी सन्ध्या र म रुममेट बन्यौँ । दिनहरु बित्दै गए । शिशिरपछि बसन्त आउँथ्यो । पातहरु ओइलिएर पुनः पालुवा फेर्थे । तर हाम्रो स्थिति स्थिर थियो । झर्झराउँदो उमेरमा पनि हामी सधैँ उस्तै थियौँ । कति रातहरु बेस्वादिला बनिदिन्थे । सपनाहरु खल्लो भइदिन्थे । क्रमशः दिनरात छिचोल्दै गइरहेका थियौँ हामी । संसारमा सबैभन्दा पहिले भोकले आक्रान्त नानीहरुको निद्रा खुल्छ कि पश्चातापका कारण आपुूले बिताइआएको भूत आपुूसँग नमिल्दो वर्तमानको टकरावको कारणले युवाप्रेमीहरुको निद्रा खुल्छ । तर अचानक म मध्यरातमा ब्यूँझिन थालेकी छु
'नयाँ घरुमा आहुतिले लेखका छन् मुटु चिमोट्ने घटनाक्रमहरुको केन्द्रविन्दूमा बाँचेको एक्लो जीवन खै त्यसको कुनै ठेगान होलाजस्तो नै छैन । ती निष्ठुरी रातहरुका पीडामय क्षणहरु जसलाई म कहिल्यै भूल्न सक्तिनँ । मेरो मुटुमा नीलकाँडा बिझेझैँ चर्किन्छ । मुटु गाँठो परिरहन्छ । र आँखामा आँसु छचल्किएपछि मात्रै म शान्त हुन्छु ।' अर्थात् बारम्बार म मेरो दैनिकी गुजार्ने समस्याबाट ग्रसित हुँदै थिएँ । सन्ध्याको पनि उस्तै । झापाका अखबारहरुमा छापिएका जागिर-सूचना हामी फेददेखि टुप्पैसम्म पढ्थ्यौँ । निवेदन पनि दिन्थ्यौँ । तर हातलागी शून्य । कलेजमा अन्य साथीहरुका तुलनामा हामी प्रष्टै चिनिन्थ्यौँ । हामी अत्यन्त दरिद्र छौँ भन्ने उनीहरुलाई बुझ्न कुनै समस्या छैन हाम्रो पहिरन व्यवहार इत्यादिबाट । आफुलाई मानसिक अपमानको महसुस भएर पनि चूपचाप कलेज धाउनको विकल्प हामीसँग थिएन । घरिघरि हामी पागलपनको भुमरीमा फँस्न बाध्य थियौँ । हामी दुवैको समस्या सालाखाला एकै किसिमको छ । यति हो ऊ इलामतिरकी क्षेत्रीकी छोरी म दक्षिण झापाकी रैथाने । पैसाले मानिसलाई जे पनि बनाइदिन्छ । पैसाका निम्ति हाम्रो जीवन उजाड बन्न सक्छ र चम्किलो पनि । बिर्तामोडको अत्यासलाग्दो भीडमा कहाँकहाँका मनुष्य के खोज्न आएका होलान् उनीहरुले बिर्तामोडको पागल लट्टेलाई देखेका र चिनेका छन् कि छैनन् ?
धेरै दिन को व्यस्तताले गर्दा ब्लग अपडेट गर्न पाएको थिइन् । के गर्नु विहानदेखिको चक डस्टरमा भुलेको जिन्दगी बेलुका मात्र अलि अलि फुसर्द मिल्छ अनि आप्नो नित्यकर्म र निन्द्रादेवीको काख यसरी नै समय वितेको पत्तै भएन । तर आजको दिन भने अचम्म त नभनौ तर नसोचेको कुरा भोग्नुपरेको छ । म एक नेपाली समाजमा हुर्केको मानिसका लागि यो त Unexpected कुरा नै हो । नेपालको सुदुपूर्वी जिल्ला झापको विर्तामोडमा रहेको म कार्यरत विद्यालय श्री देवी माध्यमिक विद्यालयको प्राथमिक स्तरमा अध्ययनरत विद्यार्थी मोवाईलमा निलो चलचित्र हेरेको देख्दा यसलाई प्रविधीको दुरुपयोग भन्दा फरक नपर्ला । सबैकुराको सकारात्मक र नकारात्मक पक्ष त हुने नै गर्छन् । तर प्रविधीलाई कसरी लिने भन्ने कुरा कुनै पनि मानिसमा भर पर्ने हो । हरेक अभिभावक आप्ना छोराछोरीले दिनभरी नेटमा समय विताउँछन् भने त्यसमा खुशी भएर मात्र नबस्नुहोस उनीहरु नेटमा वा आधुनिक सञ्चारको क्षेत्रमा कसरी अगाडी बढिरहेका छन् त्यसमा पनि ध्यान दिन जरुरी छ नभए मैले आज भोगेको घटना त एक प्रतिनिधी घटना मात्र हो यस्ता घटना त यो समाजमा धेरै घट्ने गर्छन् । मेरा पनि कति साथिहरु छन् जो नेटमा दिनभरी अश्लिल साइटमा नै व्यस्त हुन्छन् ।
यो लेखमा नेपाली सवारीसाधनले जनतामाथि गरेको अन्यायलाई केही हदसम्म भएपनि खोतल्ने प्रयास गरिएको छ । यो पीडा नेपाली धेरैले भोगको पीडा हो नेपालमा भएका सवारी साधनमा रात्रि यात्रा गर्नेहरुका लागि यो नौलो कुरा हैन मैले पनि निकै अगाडीदेखि भोगिआएको कुरो हो यो । नेपालमा सडकको कानून छैन मानिस चढ्ने सवारी साधनले ट्रकलाई बिस्थापन गर्दैछन् भन्दा अतियुत्ति नहोला । कुरा केहीदिन अगाडीमात्र हो विशेषकामले गर्दा २ दिनको लागि नेपालको राजधानी काठमाण्डौ जानुपर्ने भयो त्यसैले झापाको विर्तामाडदेखि काठमाडौको लागि रात्रि बसको टिकट काटि यात्राको सम्पूर्ण तयारी गरें । बेलुकाको ४ बजे विर्तामोडबाट काठमाडौंको लागि बस प्रस्थान गर्ने भनि टिकटमा लेखिएको थियो तर खै के कारणले गर्दा निर्धारित समयभन्दा १ घण्टा पछाडीमात्र हाम्रो बस अगाडी बढ्यो । यात्रा रमाइलो नै थियो यात्रामा साथि भएका थिए झापाको मेचीनगर नगरपालिका वडा नं। ११ निवासी सुनिल अधिकारी उनको यो यात्रा काठमाडौसम्म मात्र थिएन आम नेपालीहरुजस्तै बैदेशिक रोजगारीको शिलशिलामा उनी हानिएका थिए । भख्खर जुँगाको रेखिपनि राम्रोसँग नपलाएका १८ वर्षिय ती भाई कक्षा १२ को परीक्षा सिद्धाएर हिडेका थिए ।
बस कोशि व्यारेज पार गरेर अगाडी बढ्दै थियो तर एक्कासि बसले आप्नो ट्याक चेन्ज गरेर ग्रावेल बाटोतर्फ लाग्यो । हामी सबै अन्यौलमा थियौं किन यतातिर गएको भनेर त्यत्तिकैमा केही अगाडी ५/६ जना मानिस र ठूलो संख्यामा काठमाडौं लैजान तयार पारिएको आपँको थुप्रो थियो । वास्तवमा भन्ने हो त्यो काम कुनै यात्रुवाहक बसको हैन तर नेपालमा यस्तो नियम कानुन भएपनि कार्वान्यन पक्ष भने फितलो छ अझसम्म कुनै बसले हुटमा सामान बोकेर कार्वाही सायद भएकै छैन होला
पूर्वी नेपालको मेची अाचल ताप्लेजुङ जिल्लास्थित ३ हजार ७ सय ९७ मिटर १२ हजार ६ सय ४६ फिट उचाइमा पृथ्वीको दुई २७÷२८ डिग्री उत्तरी आशंक्ष र ८७÷४९५ डिग्री देशान्तरभित्र स्थित पाथिभरा देवीको मन्दिर सदरमुकाम फुङलिङबाट १९ दशमलव ४ किलोमिटर पूर्व उत्तरी कोणमा रहेको छ ।
पाथीभरा देवीको उत्पत्तीका सम्बन्धमा धेरै कंवदन्ती तथा जनश्रुतीहरु रहेका छन् । जसको उदाहरण हो परापूर्वकालमा पाथीभरा डाँडाको फेदीमा गोठालाहरुले भेडीगोठ राखेका थिए । गोठमा राखिएका भेडाहरु एकदिन अचानक गोठका सम्पूर्ण भेडाहरु लोप भए । यसरी एकाएक भेडा लोप भएपछि आश्चार्य र चिन्तामा परेका गोठालाहरुलाई राती देवीले आफ्नो उत्पति स्थल र आकृतिका बारेमा जानकारी दिँदै बलीसहित आफ्नो पूजा-अर्चना गर्नु भनेकाले गोठालाहरुले सोही अनुसार पुजा आजा गरे र गोठमा भएमध्ये सवैभन्दा स्वस्थ्य र हृष्टपुष्ट भेडाको थुम्बा बली दिए । यसरी बली दिएको भेडाको त्यहाँ रगत पनि देखिएन भने बली दिनासाथ हराएका भेडा जस्ताको तस्तै प्राप्त गरेको आश्चार्यजनक िकंवदन्ती रहेको छ
Subscribe to:
Posts (Atom)