एकचोटी पढ्नै पर्ने

Beauty is only to see not to touch.  यो कुनै महान् व्यक्तिको वाणि हो । संधैझै शंकरदेव क्याम्पसको चमेना गृहमा साथिभाईहरुसँग चियागफमा व्यस्त भैरहेको बेला कतैवाट यी शव्दहरु कानमा गुञ्जिन पुगे । त्यहीबाट सुरु भयो नारी सौन्दर्यताको पक्ष र विपक्षमा एक बहस ।

नारीको सौन्दर्यता मापन गर्ने सबैको आ–आफ्नो तरिका होलान् । कसैले बाहिरी आवरणलाई नै नारीको सौन्दर्य मापनको कडीको रूपमा लिन्छन् भने कतिले उनको बोलिचाली व्यवहार, र व्यक्तित्वलाई नै सौन्दर्य मापन कडिको रूपमा लिन्छन् । व्यक्तिपिच्छै फरक फरक धारणा हुन्छ । नारीलाई प्रकृतीले नै सौन्दर्यता प्रदान गरेको हुन्छ । विशेष गरी यो चियागफमा नारीको बाहिरी सौन्दर्यताको बारेमा बहस अगाडि बढ्यो । “कुनै पनि नारीमा बढी सौन्दर्यता छ भने त्यो उनकै लागि नै अभिषाप हो” भन्ने तर्क मैले राख्दा साथिहरुमा सांैन्नटा छायो । हामी औलामा गन्न सक्छौ त्यस्ता नारीहरुलाई जो आफ्नो सौन्दर्यतालाई थाति राख्दै उच्च शिक्षा हासिल गर्न अहिले स्नाकोत्तरमा पढिरहेका छन् । साथिहरुमा आएको सौन्नटालाई चिरफार

तपाईहरुले कुनैनेपाली लेखकले लेखेको यस्तो पुस्तक भेट्नुभएको छ जसमा गल्ती भएको खण्डमा लेखकले आफैँ गल्ती स्वीकार्दै गल्ती पहिचान गर्नेलाई उचित पुरस्कारको व्यवस्था गरेको ? विद्यालय, कलेज वा विश्वविद्यालयका विभिन्न पाठ्यक्रममा धेरै नै गल्ती भएको पाइन्छ । विदेशी लेखकहरुले कुनै पनि पुस्तक प्रकाशन गर्दा उक्त पुस्तकमा पाठकले गल्ती भेट्याएमा पाठकलाई उचित पुरस्कार दिने घोषणा गरेका हुन्छन् । नेपालको सन्दर्भमा सम्भवत Ashmita Publication ले प्रकाशन गरेको स्नाकोत्तर तहको लागि Managerial Accounting भन्ने पुस्तक पहिलो पुस्तक हुनुपर्छ जहाँ लेखकहरुले पुस्तकमा गल्ती भएमा उचित पुरस्कारले दिने घोषणा समेत गरेका छन् । हुनत् कोही पनि आफैमा पूर्ण हुँदैन, लेखकहरु सर्वैसर्वा हुन भन्न पनि खोजिएको हैन । तर यस्तो पुरस्कारको घोषणाले मुलभूत दुईवटा फाइदा दिएको हुन्छ ।
१. लेखकले आफ्नो पुस्तकमा गल्ती नहोस् भनेर कडा परिश्रम र मिहेनत गर्दछन् ।
२. पाठकहरुले कहाँ गल्ती छ भनेर पुस्तकको गहिरो अध्ययन गर्नतर्फ लाग्दछन् ।प्रा. डा. पुष्कर बज्राचार्य, खगेन्द्र प्रसाद ओझा, जोगिन्द्र गोईत, सागर गौतम र चिन्तामणि गौतमद्वारा लेखिएको उक्त पुस्तक MBA र MBS का विद्यार्थीहरुलाई लक्षित गरि प्रकाशन गरिएको पुस्तक हो । ८५२ पृष्ठ लामो सो पुस्तक अस्मिता पव्लिकेशनको दोस्रो संस्करण हो । उक्त पुस्तकमा पाँच प्रकारका गल्तिहरु र प्रत्येक गल्तीको लागि छुट्टछुट्टै रकमको घोषणा गरिएको छ । लेखक र उक्त पब्लिकेशन यतिसम्म आत्मविश्वासका साथ उक्त पुस्तक प्रकाशन गरेका छन् जसमा Printing Mistake भएमा पनि पुरस्कारको लागि रकम छुट्टाएको छ । जसको लागि पुस्तकको अन्त्यमा एउटा पृष्ठ राखिएको छ । त्यहाँ पाठकले आफ्नो नाम, ठेगाना, पुस्तकको कति पेजमा गल्ती छ र गल्ती सच्चाउन के गर्नुपर्छ । सो कुरा लेखेर पब्लिेकेशनको ठेगानामा पोस्ट गर्नुपर्नेछ । 

(तस्विर आफैँ बोल्छ :– अझ विस्तृतको लागि तस्बिर हेर्नुहोला । तस्बिर ठुलो पार्न त्यही तस्बिरमा क्लिक गर्नुहोला । तस्बिर आफैँ अर्को ट्यावमा खुल्नेछ ।)यो ब्लग पोस्ट तयार पार्दा एकता पव्लिकेशनले प्रकाशित गरेको सरकारी विद्यालयमा पढाईने कक्षा ८ को विज्ञान पुस्तकको सम्झना आयो । रसायन विज्ञान अन्तरगत पेरियोडिक तालिका नै उल्टो दिइएको छ । कक्षा ८ बाट रसायन विज्ञानको जग सुरु हुन्छ तर त्यसमा भएको पेरियोडिक तालिका नै गलत छापिएको छ ।
नेपाल सरकारले कक्षा १ देखि कक्षा १० सम्म निशुल्क पाठ्यपुस्तकको व्यवस्था गरेको छ । मिडियाहरुमा पुस्तकविना नै विद्यार्थीले परीक्षा दिएका खबरहरु बारम्बार आइरहन्छन् । वैशाखदेखि नयाँ शैक्षिक सत्र सुरु 

भएतापनि चैतसम्म (१२ महिना) सम्म पनि नेपालका केही जिल्लाहरुमा पुस्तक पुगेका हुँदैनन् ।
लेखकहरुले यस्ता पुस्तक प्रकाशन गर्नाले उनिहरुको क्षमता र पुस्तकको लागि उनिहरुले दिएको योगदानको कदर हुन्छ । नेपालका कलेज र विश्वविद्यालयका लागि विदेशी लेखकहरुबाट हुवहु सापटी लिएर रातरातै धनी बन्ने सपना बोकेका लेखकहरुपनि नभएका हैनन् । ति लेखकहरुले यस्ता पुस्तकबाट धेरै कुरा सिक्नुपर्नेछ ।

Disclaimer:- म आफू अस्मिता पब्लिेकशनसँग सम्बन्धित व्यक्ति हैन । राम्रो कुराको प्रशंसा जसले पनि गर्दछ । मैले पनि सोही गरेको हुँ ।
यो स्टोरी जनसंसद दैनिकमा प्रकाशित भएको छ ।  
CLICK HERE TO READ IN PAPER

आधा शताव्दी भन्दा पनि बढी (५६) वर्षदेखि नेपालमा उच्च शिक्षा दिँदै आएको त्रिभुवन विश्वविद्यालयबाट यती बढी लापरवाही हुन्छ भनेर मैले कहिल्यै पनि सोचेको थिइन् । त्रिभुवन विश्वविद्यालयमा कुनै विद्यार्थीले अध्ययन गरेपछि विश्वविद्यालयले निज विद्यार्थीलाई एउटा रजिष्ट्रेसन स्लिप दिएको हुन्छ । जुन स्लिपमा भएको नम्बर उसले त्रिभुवन विश्वविद्यालयमा अध्ययन गरुन्जेलसम्म एउटै हुने गर्दछ । कुनै पनि विद्यार्थी प्रविणता तहमा त्रिभुवन विश्वविद्यालयमा अध्ययन गर्दछ भने त्यही समयमा सो विद्यार्थीलाई विश्वविद्यालयले सो रजिष्ट्रेसन काड दिएको हुन्छ । (तर अहिलेको सन्दर्भमा त्रिभुवन विश्वविद्यालयबाट प्रविणता तह हटिसकेको छ, अहिले त्रिभुवन विश्वविद्यालयमा कुनै पनि विद्यार्थीले स्नातक तह बाट मात्र सामेल हुन पाँउछ ।)

तीनवटा तस्विरमा पहिलो तस्विर भनेको प्रविणता प्रमाणपत्र तहको ट्रान्सक्रिप्ट हो जसमा रजिष्ट्रेसन नम्बर 5-1-2-1625-2004 राखिएको छ ।  दोस्रो तस्विर भनेको स्नातक तहको ट्रान्सक्रिप्ट हो । जसमा रजिष्ट्रेसन नं. 6-1-2-1625-2004 दिइएको छ । र तेस्रो र अन्तिम तस्विर भनेको स्नातक तह प्रथम वर्षको मार्कसिट हो । जसमा रजिष्ट्रेसन नं. 7-1-2-1625-2004 राखिएको छ । अझै राम्रोसँग हेर्ने हो भने ती सबै सर्टिफिकेटहरु एकजना व्यक्तिका हुन् । एकजना व्यक्तिको तीन–तीन वटा रजिष्ट्रेसन नम्बर कसरी हुन सक्छ ? यहाँ अहम प्रश्न उठ्छ् ? ल मानौ त्रिभुवन विश्वविद्यालयको परीक्षा नियन्त्रण कार्यालयमा काम गर्ने कुनै कर्मचारीको सानो त्रुटिले गर्दा एउटा गल्ति भयो । तर फेरी किन त्यस्तै अर्को गल्ति दोहोरियो त ?